Pchełki ziemne (Phyllotreta spp.)
Są to drobne owady należące do rzędu chrząszczy (Coleoptera), rodziny stonkowa-tych (Chrysomelidae). Występują powszechnie powodując znaczne szkody. W Polsce na roślinach kapustnych najczęściej spotykane są: pchełka smużkowana (Phyllotreta nemorum L.) (a, d), pchełka falistosmuga (Phyllotreta undulata Kutsch.) (b) i pchełka czarna (Phyllotreta atra F.) (c).
Obraz uszkodzeń. Szkody wyrządzane są głównie przez chrząszcze, które wygryzają małe, okrągłe otwory w liściach, a nawet w liścieniach wschodzących roślin. Silnie uszkodzone wschody (f, g) są zahamowane we wzroście i bardzo często giną. Jedynie larwy pchełki smużkowanej minują blaszkę liściową rzodkiewki i rzodkwi (h), larwy pozostałych gatunków żerują na korzeniach różnych gatunków roślin krzyżowych.
Morfologia. Chrząszcz pchełki smużkowanej, długości 3 mm, czarny z zielonym połyskiem, ma na każdej pokrywie wydłużony, żółty pasek o końcach zagiętych do wewnątrz; przedplecze i pokrywy są dołeczkowato kropkowane (a). Larwa, długości 7 mm, żółta, z czarną głową, ma na segmentach ciemne plamy, z których wyrastają pojedyncze włoski (d). Chrząszcz pchełki falistosmugiej, długości 2 mm, jajowaty, czarny, ma na każdej pokrywie wąski, falisty, żółty pas, lekko wygięty na zewnątrz, na końcach rozszerzony, w środku zwężony; nasada czułków jest rdzawa (b). Larwa wysmukła, długości 5 mm, biała, z ciemnymi plamkami. Chrząszcz pchełki czarnej, długości 2—2,5 mm, spłaszczony, czarny, ma nasadę czułków żółtawą (c).
Rozwój. Biologia pchełek jest — z małymi wyjątkami — podobna. Chrząszcze zimujące w ściółce i w wierzchniej warstwie gleby opuszczają wczesną wiosną kryjówki zimowe i przenoszą się na plantacje roślin krzyżowych. Po krótkim okresie żerowania samice składają jaja do gleby w pobliżu roślin (z wyjątkiem pchełki smużkowanej, która składa jaja na dolnej stronie liści). Larwy po intensywnym okresie żerowania przepoczwarczają się (e), a od końca czerwca zaczynają pojawiać się chrząszcze. W końcu lata chrząszcze przenoszą się do zimowisk.
Zwalczanie. Niszczyć chwasty, głównie z rodziny krzyżowych. Nasiona roślin kapustnych przed wysiewem na rozsadnikach należy zaprawić preparatem zawierającym izofenfos + tiuram (np. Oftanol T). Na rozsadnikach utrzymywać odpowiednią wilgotność przez częste spryskiwanie roślin wodą, co odstrasza nalatujące chrząszcze. Po stwierdzeniu obecności chrząszczy na rozsadniku i po wysadzeniu rozsady do gruntu należy rozpocząć opryskiwanie stosując jeden z preparatów zawierających: cypermetrynę (np. Cymbusz 10 EC, Sherpa 25 EC lub Ripcord 10 EC), dekametrynę (np. Decis 2,5 EC), fenwalerat (np. Sumicidin 20 EC), diazynon (np. Basudin 25 EC), tetrachlorwinfos (np. Gardona 24 EC), karbaryl (np. Karbatox zawiesinowy 75), fenitrotion (np. Metation E-50 lub Owadofos płynny 50), bromofos (np. Nexion EC 40), fozalon (np. Zolone 35 EC lub Zolone 30 WP) albo metoksychlor (np. Metox płynny 30). W temperaturze 20—25 °C nie należy stosować preparatu Metox płynny 30. W razie potrzeby, zwłaszcza podczas suchej pogody, zabieg powtórzyć po 7 dniach. Bardziej skuteczne są zabiegi wykonywane w dni słoneczne.
blog - Projekty Domów - Perfumy damskie